Dlaczego używamy metody utwardzania przy użyciu promieniowania podczerwonego w procesie pakowania produktów bez ołowiu?
Gdy mowa o pakowaniu czujników inteligentnych, trzeba zachować dużą ostrożność. Potrzebna jest odpowiednia ilość ciepła, aby utwardzić kleje i zamocować chipy na swoim miejscu. Ale jeśli nadmiernie zwiększymy temperaturę, uszkodzimy krzemowe elementy.
Dlatego wolimy metodę utwardzania przy użyciu promieniowania podczerwonego.
W odróżnieniu od dużych pieców konwekcyjnych, które próbują nagrzać każdy metr sześcienny powietrza, promieniowanie podczerwone działa poprzez promieniowanie elektromagnetyczne. Nie angażuje się w nagrzewanie powietrza – bezpośrednio oddziałuje na materiał opakowania.
To znacznie efektywniejszy sposób pracy.
Standardowe piece są powolne. Trzeba czekać, aż całe pomieszczenie się nagrzeje, co wiąże się z dużymi stratami energii. Lampa podczerwona jest inna – emituje fale elektromagnetyczne, które przenikają bezpośrednio do materiału opakowania, tworząc ciepło od środka.
To naprawdę pomocne przy spawaniu produktów bez ołowiu. Materiały te są delikatne – mają wyższe punkty topnienia i krótki czas, w którym mogą funkcjonować prawidłowo. Jeśli nie działamy szybko, otrzymujemy „zimne połączenia” lub elementy, które zostały uszkodzone podczas procesu termicznego. Za pomocą promieniowania podczerwonego można natychmiast osiągnąć żądaną temperaturę.
Ponadto to rozwiązanie jest korzystne dla planety (i naszych rachunków za prąd).
Ponieważ przekaz ciepła jest bezpośredni, system nagrzewa się w ciągu kilku sekund. Nie trzeba już czekać godzinami, aż piec się nagrzeje. Możemy też rezygnować z grzałek wytwarzających ozon oraz tych nieprzyjemnych środków suszących na bazie rozpuszczalników. Dzięki temu powietrze w pomieszczeniu pozostaje czyste, co pasuje do trendu „zielonego” rozwoju w branży półprzewodników.
Ale pamiętajmy, że promieniowanie podczerwone to nie jakiś „magiczny przycisk”, który można po prostu nacisnąć.
Trzeba być ostrożnym. Nie można po prostu użyć dowolnej lampy do obróbki dowolnego rodzaju żywicy. Trzeba dopasować długość fali lampy do sposobu, w jaki żywica absorbuje ciepło. Jeśli to zrobimy źle, powierzchnia zostanie spalona, podczas gdy środek nadal będzie mokry.
Szybkość transportu elementów też ma znaczenie. Jeśli elementy pozostaną pod wpływem wysokiej temperatury zbyt długo, cały substrat może się zdeformować.
Potrzeba trochę eksperymentowania, aby wszystko zadziałało prawidłowo, ale gdy to się uda, to jedyny sposób na zapewnienie perfekcyjnych wyników za każdym razem.