خروج از دوش و ورود مستقیم به حمام سرد، نه تنها ناخوشایند است، بلکه رطوبت موجود در فضا باعث میشود که کپکها در آنجا رشد کنند. گرمایشکنهای هوایی البته میتوانند فضا را گرم کنند، اما نمیتوانند رطوبت موجود پس از هر بار استفاده را از بین ببرند. در چنین مواقعی، گرمایشکنهای هالوژنی-مادون قرمز وارد عمل میشوند و وضعیت را تغییر میدهند.
نکات فنی مهم:
گرمایشکنهای هالوژنی از عنصر کوارتز-هالوژن برای تولید گرمای مادون قرمز استفاده میکنند. این گرمایش مستقیماً به افراد، کاشیها و سطوح دیگر منتقل میشود؛ بنابراین شما بلافاصله پس از روشن کردن آن، گرما را احساس خواهید کرد. اکثر این گرمایشکنها از شبکههای الکتریکی ۱۲۰ ولت یا ۲۴۰ ولت استفاده میکنند و توان آنها بین ۱٬۵۰۰ تا ۱٬۸۰۰ وات است. گرمای تولید شده توسط این گرمایشکنها قابل کنترل است؛ بنابراین میتوانید آن را در جایی که نیاز دارید، متمرکز کنید.
چرا این گرمایشکنها برای حمام مناسب هستند:
در حمام، رطوبت مشکل اصلی است؛ گرم کردن هوا نمیتواند رطوبت را از بین ببرد. گرمای مادون قرمز تولید شده توسط گرمایشکنهای هالوژنی، سطوح را گرم میکند؛ این کار باعث تسریع فرآیند تبخیر رطوبت میشود و به خشک شدن دیوارها، کف و سایر اجزای حمام کمک میکند. محیط خشکتر، شرایط لازم برای رشد کپکها را از بین میبرد و فضا نیز تازهتر به نظر میرسد. شما همزمان از گرمای فوری برخوردار خواهید شد و همچنین شرایط لازم برای رشد کپکها کاهش خواهد یافت.
نکاتی که باید در نظر بگیرید:
گرمایشکنهای هالوژنی-مادون قرمز باید به گونهای قرار گیرند که پرتو گرما به منطقه مورد نظر برسد؛ بنابراین موقعیت قرارگیری آنها مهم است. این گرمایشکنها را به سمت دوش، تختخواب یا منطقه لباسپوشی قرار دهید. همچنین، به قوانین الکتریکی محلی توجه کنید تا نوع سیم و پریز مناسب را انتخاب کنید. گرمای تولید شده توسط این گرمایشکنها فوری است، اما این گرمایشکنها هوا را مانند گرمایشکنهای معمولی گرم نمیکنند؛ بنابراین برای رفع بخارات سریع، آنها را با فن تهویه یا راهحلهای مربوط به پنجرهها ترکیب کنید.